نکات کلیدی برای مدیریت ایمن سوکت-دیسک نوع-داربست لوله های فولادی کوپل

一. ویژگی‌های سوکت-دیسک نوع-داربست لوله‌های فولادی کوپلر

1. ظرفیت باربری بالا-و ایمنی عالی. سازه باربری-از فولاد با استحکام بالا Q355b ساخته شده است که 1.5 تا 2 برابر داربست های سنتی Q235b ظرفیت تحمل بار را دارد. یک قائم می‌تواند تا 10 تن را تحمل کند و ظرفیت تحمل بار در آزمایش‌های بار مخرب به 18 تا 19 تن می‌رسد.

 

2. نعوظ ساده و سریع، با راندمان ساخت بالا. یک فرد تنها با چکش می تواند داربست را به سرعت نصب کند و در کل ساعات کار و هزینه های کار صرفه جویی کند.

3. عمر طولانی. داربست دیسکی{2}}کوپلر از یک فرآیند تصفیه سطح گالوانیزه گرم-استفاده می‌کند که محصول از داخل و خارج از یک لایه روی پوشانده شده است و مقاومت عالی در برابر زنگ‌زدگی ایجاد می‌کند. عمر مفید آن معمولاً بیش از 10 سال است و در استفاده معمولی، به راحتی می تواند 15 تا 20 سال دوام بیاورد.

4. لوازم جانبی به راحتی گم نمی شوند. داربست کوپل دیسک{2}}قطعات شل ندارد. حتی کوچکترین پین ها نیز به اتصالات کوپلینگ متصل می شوند و به سختی جدا می شوند.

5. انعطاف پذیری خوب. اگرچه اعضای عمودی، افقی و مورب داربست‌های دیسک{2}}قطعات ثابت-قطعات مدول هستند، این سیستم در حال حاضر با لوازم جانبی مانند فولاد کانال دوبل{4}پشتیبانی، سه‌پایه‌ها و جفت‌کننده‌های کوتاه در دسترس است که امکان نصب انعطاف‌پذیر بر اساس-شرایط سایت و طرح‌های ساخت‌وساز را فراهم می‌کند.

 

6. ساده و جذاب. سطوح گالوانیزه داغ داخلی و خارجی داربست دیسک-کوپلر ظاهری نقره ای دارند. قطعات با دقت بالاتری نسبت به داربست های سنتی ساخته می شوند و در نتیجه ساختاری کاملاً صاف و همسطح ایجاد می شود که هم ایمنی و هم ظاهری جذاب را تضمین می کند.

2. اجزای اصلی سوکت-دیسک نوع-داربست کوپل

بسته به قطر بیرونی قائم، آنها را می‌توان به دو دسته استاندارد (نوع B) و نوع سنگین- (نوع Z) طبقه‌بندی کرد. اجزای داربست، مواد و مشخصات آنها باید با مفاد استاندارد صنعتی فعلی JG/T 503، سوکت-نوع دیسک{4}}کوپلینگ قطعات داربست لوله فولادی مطابقت داشته باشد.

 

3. مدیریت-پروژه های پرخطر شامل سوکت-دیسک نوع-داربست کوپل
1. قالب‌بندی و سیستم‌های اتصال
1) محدوده پروژه های با خطرات قابل توجه:
قالب بندی بتن در جایی که ارتفاع نصب شده 5 متر یا بالاتر باشد، یا دهانه آن 10 متر یا بالاتر باشد، یا بار کل ساخت (مقدار طراحی ترکیب بار اصلی، که از این پس به عنوان ارزش طراحی نامیده می شود) 10 کیلو نیوتن بر متر مربع یا بالاتر است، یا بار خط متمرکز (مقدار طراحی) 15 کیلونیوتن بر متر یا ارتفاع تکیه گاه بیشتر باشد، و در جایی که ارتفاع تکیه گاه افقی یا بالاتر نباشد اتصال اعضا

2) دامنه کارهای پرخطر بیش از یک مقیاس معین:
ارتفاع نصب 8 متر یا بیشتر، یا دهانه نصب 18 متر یا بیشتر، یا بار کل ساخت و ساز (مقدار طراحی) 15 کیلو نیوتن بر متر مربع یا بیشتر، یا بار خط متمرکز (مقدار طراحی) 20 کیلو نیوتن بر متر یا بیشتر.

2. پروژه های داربست
1) پروژه هایی که دارای درجه ریسک نسبتاً بالایی هستند:
(i) پروژه‌های داربست لوله فولادی زمینی- با ارتفاع نصب 24 متر یا بیشتر (از جمله داربست برای چاه‌های سبک و شفت بالابر)
(ii) پروژه های داربست داربستی.
(iii) تخلیه سکوها و سکوهای کاری.
(iv) پروژه‌های داربستی غیر استاندارد.

2) پروژه هایی که مستلزم کار ساخت و ساز پرخطر بیش از مقیاس معین هستند:
(i) پروژه‌هایی که شامل داربست‌های لوله‌ای فولادی- با ارتفاع 50 متر یا بیشتر است.
(2) پروژه‌هایی که شامل داربست‌های کنسولی با ارتفاع 20 متر یا بیشتر در صورت نصب در بخش‌ها هستند.

 

3. شناسایی پروژه‌های پرخطر- که شامل بارهای بیش از حد و آنهایی که از مقیاس معینی فراتر می‌روند
1) روش محاسبه برای بارهای خط متمرکز (مقادیر طراحی):

ارزش طراحی بار خط متمرکز=مقدار استاندارد بار دائمی (وزن مرده بتن مسلح + وزن مرده چوب قالب) × ضریب جزئی برای بار دائمی 1.3 + مقدار استاندارد بار متغیر ساخت و ساز × ضریب جزئی برای بار متغیر 1.5 (طبق بند 8.2.9 از استاندارد BuildliStructure GB50068-2018، ضریب جزئی y برای اقدامات دائمی به عنوان 1.3 و ضریب جزئی y برای اقدامات متغیر به عنوان 1.5 در نظر گرفته می شود. 1.3 را بگیرید؛ عامل جزئی برای اعمال متغیر y. 1.5 بگیرید).

 

محاسبه شده در طول یک متر، وزن خود بتن مسلح=تیرچه تیر-سطح مقطع × 1 متر × 25.5 کیلونیوتن بر متر مربع (هنگام محاسبه بارهای متمرکز خط، 1.5 کیلو نیوتن بر متر مکعب و بتن 24 کیلونیوتن بر متر مربع در نظر گرفته می شود). خود-وزن الوار قالب=(h + h + b) × 1 متر × 0.5 کیلونیوتن بر متر (هنگام محاسبه بارهای متمرکز خط، مقدار 0.5 کیلونیوتن بر متر در نظر گرفته می‌شود). مقدار طراحی بار خط متمرکز 20 کیلونیوتن بر متر در نظر گرفته شده است، سطح مقطع{17}}تیر b×h است. طبق فرمول زیر: بار خطی=1.3 × lb × h × 25.5 + 0.5 × (b + h + h) + 1.5 × b × 2.5 کوچکتر یا مساوی 20، نتیجه می شود که b × h=0.51 m، به این معنی که وقتی تیر به متراژ 1} متر مربع{0} متر مربع می رسد{2 است. طبقه بندی شده به عنوان یک پروژه با ریسک{29}بالا که نیاز به ارزیابی متخصص دارد. به همین ترتیب، زمانی که سطح مقطع تیر{31}}به 0.35 متر مربع می‌رسد، پروژه به‌عنوان پروژه «مخاطره{33} عمده» طبقه‌بندی می‌شود.