راهنمای جامع استانداردهای نصب داربست دیوار خارجی
Aug 10, 2026| I. طرح ساخت و ساز
1. قبل از برپایی داربست، باید بر اساس ویژگی های کار و روند ساخت، نقشه ساخت و ساز تعیین شود. این طرح باید شامل موارد زیر باشد: عملیات فونداسیون، ملزومات نصب، فاصله اعضا، قرار دادن دیوارها و روش های اتصال، و باید شامل جزئیات ساخت و ساز و نقشه های جزئیات باشد.
2. محاسبات باید زمانی انجام شود که ارتفاع نصب داربست از استانداردهای مشخص شده بیشتر باشد. زمانی که ابعاد یک داربست لولهای فولادی-از نوع کوپلر با جدول زیر مطابقت دارد، محاسبات طراحی برای اعضای مربوطه لازم نیست. با این حال، محاسبات طراحی بر اساس بارهای واقعی-شامل پیوندهای دیوار و ظرفیت باربری پایههای عمودی-هنوز باید آماده شود، و نقشههای ساخت هنوز باید انجام شود.
3. هنگامی که ارتفاع نصب بین 25 تا 50 متر است، پایداری کلی داربست باید از نظر ساختاری تقویت شود. به عنوان مثال، مهاربندهای مورب طولی باید به طور مداوم نصب شوند. باید مهاربندهای مورب عرضی اضافی اضافه شود. استحکام اتصالات دیوار باید به ترتیب افزایش یابد و فاصله آنها کاهش یابد. و در مناطق بادخیز، برای داربست هایی که در ارتفاعات بیش از 40 متر برپا می شوند، نیروی بالابرنده ناشی از گردابه های باد باید در نظر گرفته شود. علاوه بر نصب دیوارهای افقی، اقداماتی برای مقاومت در برابر نیروهای بالابرنده ناشی از گرداب های باد نیز باید انجام شود تا از استفاده ایمن از داربست اطمینان حاصل شود.
4. هنگامی که ارتفاع برپا شده بیش از 50 متر است، تقویت دوگانه عمودی یا انتقال بار تقسیم شده ممکن است اتخاذ شود. این شامل استفاده از سیم طناب های فولادی برای تعلیق و کشیدن داربست از ساختار تیر-و-در بخش هایی در امتداد تمام ارتفاع داربست می باشد و در نتیجه بارهای محلی داربست را برای پشتیبانی به ساختمان منتقل می کند. یا نصب قطعهبندی شده ممکن است اتخاذ شود، که در آن بارهای هر بخش داربست به تیرهای کنسول یا خرپاهایی که از ساختمان کشیده میشوند، با توجه به محاسبات طراحی منتقل میشوند.
5. محاسبات طراحی داربست باید مطابق با مفاد مربوطه استانداردهای داربست باشد و به تایید مدیر فنی شرکت برسد.
II. پایه عمودی
پایه پایه های داربست باید با الزامات طراحی مطابقت داشته باشد.
برای ارتفاع داربست 25 متر یا کمتر، پایه را می توان به سادگی فشرده و تراز کرد، سپس با یک تخته چوبی به ضخامت 125px{2}}پوشاند. تخته هایی به طول 2 متر باید عمود بر دیوار قرار گیرند. آنهایی که بیش از 3 متر طول دارند باید به موازات دیوار قرار گیرند.
برای ارتفاع داربست بین 25 تا 50 متر، روش پی باید بر اساس ظرفیت باربری خاک در محل طراحی شود. از طرف دیگر، هنگامی که خاک پسپوش به صورت لایهای فشرده میشود تا نیازها را برآورده کند، ممکن است فونداسیون با اتصالات راهآهن حمایت شود، یا ممکن است یک لایه ضخیم 500px از سنگ خرد شده روی پایه گذاشته شود، سپس یک دال بتنی و سپس فولاد No{. 12–16 کانال در بالا گذاشته شود.
برای ارتفاع داربست بیش از 50 متر، باید محاسبات انجام شود و روش فونداسیون باید بر اساس ظرفیت باربری زمین طراحی شود. همچنین، میتوان از پایههای آهکی{2}}در عمق 1 متری زیر سطح زمین استفاده کرد، یا ممکن است پایهای بتنی به ضخامت 50 متر ریخته شود که داربست توسط تراورسهای چوبی در بالا پشتیبانی میشود.
پایههای داربستهای لوله فولادی{0}}کوپلر در دو نوع هستند: چدن چکشخوار و پایههای جوشی. در حین نصب، صفحات پایه چوبی را صاف قرار دهید، پایه ها را به درستی قرار دهید و سپس پایه های عمودی را در پایه ها قرار دهید. پایه های عمودی را مستقیماً روی تخته های چوبی قرار ندهید، زیرا این کار شرایط تحمل بار صفحات پایه را تغییر می دهد. قرار دادن یک پد چوبی در زیر پایه، انتقال بار را تسهیل می کند. آزمایشها نشان دادهاند که افزودن یک پد چوبی (ضخامت ۱۲۵ پیکسل، طول بیشتر یا مساوی ۵۰۰۰ پیکسل) در زیر یک پایه استاندارد میتواند ظرفیت باربری زیر خاک را بیش از ۵ برابر افزایش دهد. هنگامی که پد چوبی بیش از دو حفره را در بر می گیرد، به کاهش نشست ناهموار بین دو قطب عمودی کمک می کند.
وقتی پایهها تعبیه نشدهاند، مهاربندهای طولی و عرضی{0}}سطح زمین را 500 پیکسل بالاتر از سطح زمین نصب کنید. روش نصب برای این مهاربندهای سطح زمین مانند تیرهای متقاطع اصلی است. عملکرد آنها محکم کردن پایه پایه ها و محدود کردن جابجایی و نشست افقی آنها است.


